این روز ها هوشمند شدن انواع گوشی های موبایل و تبلت ها فضای پیشرفت های ورزشی را نیز فراهم کرده و به رشد و توسعه مهارت های ورزشی بازیکن های رشته های مختلف نیز کمک کرده است. بسکتبالیست ها نیز می توانند از این به بعد میزان مهارت و قدرت خود را با یک ابزار کمک آموزشی هوشمند محک بزنند

فن آوری جدید با عنوان 94 Fifty sensor شامل یک توپ بسکتبال مجهز به سنسور است که می تواند میزان کارایی بازیکن را با ارائه جزییات فراوان به اطلاع وی برساند. این توپ بسکتبال در داخل خود دارای تعدادی سنسور های حرکتی می باشد. عملکرد این سنسورها اطلاعاتی نظیر زاویه پرتاب، قدرت دریبل زدن، سرعت پرتاب و هر نوع کمیت قابل اندازگیری دیگر را در اختیار بازیکن قرار می دهد.

این اطلاعات به صورت بی سیم و از طریق بلوتوث این توپ به یک اپلیکیشن تحت اندروید و یا IOS نصب شده بر روی یک اسمارت فون یا تبلت فرستاده می شود. در این اپلیکیشن با طبقه بندی اطلاعات اندازگیری شده، داده های آماری میزان پیشرفت و یا عدم پیشرفت مهارت های بازیکن را به تصویر می کشند.

برای مثال یک بسکتبالیست می تواند میزان قدرت خود را در پرتاب های 3 امتیازی در طول یک هفته مشاهده کند و برای بهبود خود برنامه ریزی دقیق تری در پیش گیرد.

برد این سنسور ها تقریبا تا 27 متر می باشد و برای همین نیاز نیست تا بازیکن گوشی موبایل و یا تبلت خود را در فاصله نزدیک نسبت به توپ در زمین بازی حمل کند. توپ بسکتبال نیز مجهز به یک پد قابل شارژ است تا بتواند باتری سنسور ها را برای 8 ساعت بازی مداوم شارژ نگه دارد.

زمین بسکتبال

یک زمین قانونی و مناسب برای بسکتبال باید کاملاً مسطح و بدون هر گونه مانع و برآمدگی باشد. این ورزش را نمی‌توان در زمین‌های خاکی یا چمن اجرا کرد. بلکه سطح زمین باید از مواد سفت مانند آسفالت، سیمان یا چوب پوشیده شده باشد. میدان‌های بسکتبال همه به یک اندازه نیست. زمین بازی برای خردسالان کوچکتر از زمین بزرگسالان است. مسابقات رسمی در میدان‌هایی به شکل مستطیل به طول ۲۶ متر و عرض ۱۴ متر برگزار می‌شود که طول وعرض زمین را می‌توان به نسبت دو متر در یک متر کم و زیاد کرد. زمین بسکتبال به شکل خاصی خط کشی می‌شود. خط‌های دور زمین به پهنای ۵ سانتی متر است. از مرکز زمین و به موازات عرض زمین خطی کشیده می‌شود که زمین بازی را به دو قسمت مساوی تقسیم می‌کند. در وسط زمین دو دایره متحدالمرکز رسم می‌کنند به شعاع‌های ۹۰ سانتی متر و ۱٫۸۰ متر. مرکز این دایره‌ها که درست مرکز زمین است محل آغاز بازی است .

تجهیزات مورد نیاز

لباس

آرون اونز، نمونه‌ای از لباس بازیکنان

لباس بازی برای زنان و مردان بلوز بی‌آستین و شلوارک است و نام تیم در جلوی بلوز و شمارهٔ بازیکن در پشت و جلوی آن نوشته شده‌است. در بازی‌های بین‌المللی شماره‌های بازیکنان از ۴ تا ۱۵ است. بازیکنان بسکتبال معمولاً از کفش‌های ساقدار استفاده می‌کنند که از مچ پا حفاظت بیشتری می‌کند.

تخته

تختهٔ بسکتبال مستطیلی است به طول ۱٫۸۰ متر و عرض ۱٫۲۰ متر که موقعیت آن در فضای بالای زمین در دو انتهای میدان است و باید به گونه‌ای قرار گیرد که به اندازه ۱۲۰ سانتی متر با خط انتهای زمین فاصله داشته باشد. ارتفاع تخته از کف سالن بازی 2.75 متر است .

انواع تخته

نوعی از تخته‌ها به کمک میله‌هایی آهنی از سقف سالن آویزان می‌شوند که در هنگام عدم نیاز، می‌توان آن‌ها را بالا برد و به سقف سالن متصل کرد. این نوع تخته برقی است. نوعی دیگر از تخته‌ها با میله‌ای به زمین وصل و محکم می‌شوند. در نوعی دیگر، تخته به وسیلهٔ پایه‌ای متحرک بر روی زمین قرار می‌گیرد.

حلقه

حلقهٔ بسکتبال در فاصلهٔ ۳۰ سانتی متری قاعدهٔ تخته به آن متصل می‌شود. قطر حلقهٔ بسکتبال ۴۵ سانتی متر و ارتفاع توری که به شکل سبد به آن متصل می‌شود ۳۰ سانتی متر است.

توپ بسکتبال

در دو سال نخست که بازی بسکتبال ابداع شد، توپ فوتبال را برای بازی به کار می‌بردند. اما چون این توپ سبک بود در سال ۱۸۹۴ میلادی اولین توپ مخصوص بسکتبال توسط یک کارخانه دوچرخه سازی تولید شد که اندکی از توپ فوتبال بزرگ تر بود. در سال ۱۹۳۷ نوع دیگری توپ بسکتبال بزرگ تر اما سبک تر به بازار آمد و آنگاه در سال ۱۹۴۹ توپی ساخته شد به همین شکل و اندازه و وزن فعلی که هنوز هم مورد استفاده‌است. توپ بسکتبال بزرگتر از توپ‌های معمولی است و آن را از جنس چرم، لاستیک یا پلاستیک می‌سازند و هنگام استفاده باد می‌کنند. میزان فشار هوای داخل توپ باید به حدی باشد که در صورت رها شدن از ارتفاع ۱٫۸۰ متر، پس از اصابت به زمین کم تر از ۱٫۲۰ و بیش تر از ۱٫۴۰ متر از زمین بلند نشود. محیط یک توپ قانونی بسکتبال پس از باد شدن باید حداقل ۷۵ سانتی متر و حداکثر ۷۸ سانتی متر باشد. ضمن آنکه در این حال وزن توپ نباید کمتر از ۶۰۰ و بیشتر از ۶۵۰ گرم باشد. توپ این ورزش بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین توپ بازی‌های دسته‌جمعی است.

قوانین بسکتبال

قوانین زمانی

بسکتبال در چهار دوره ۱۰ دقیقه‌ای (بین‌المللی) یا ۱۲ دقیقه‌ای (اِن.بی.اِی) انجام می‌شود. زمان استراحت بین دوره اول و دوم و بین دوره سوم و چهارم ۲ دقیقه و بین دوره دوم و سوم (بین دو نیمه) ۱۰ دقیقه‌است. وقت اضافه در بسکتبال ۵ دقیقه می‌باشد. پس از استراحت بین دو نیمه زمین حمله و دفاع دو تیم عوض می‌شود. اصطلاحاً به زمین حریف، زمین حمله و به زمین خودی زمین دفاع گفته می‌شود. زمان‌های گفته شده زمان واقعی بازی است. یعنی زمانی که توپ در جریان نیست وقت بازی متوقف می‌شود. مثلاً زمانی که خطایی رخ داده‌است یا هنگام پرتاب آزاد زمان متوقف می‌شود. به همین دلیل زمان انجام یک بازی کامل بیشتر از مجموع عددی زمان‌های بالا است و معمولاً حدود دو ساعت طول می‌کشد.

قانون دبل (Double)

دریبل کردن از زمانی شروع می‌شود که بازیکن کنترل توپ را دراختیار گرفته و با انداختن و زدن آن در تماس با زمین دوباره آن را قبل از اینکه به بازیکن دیگری برخورد کند لمس نماید. زمانی دریبل خاتمه می‌پذیرد که با دست آن را گرفته و یا اجازه دهد توپ در دست یا دست‌ها استراحت نماید. زمانیکه توپ با دست دریبل کننده در تماس نیست، تعداد گامهای برداشته محدود نخواهد بود. بازیکن مجاز نیست پس از خاتمه دریبل، برای بار دوم اقدام به دریبل نماید. درصورتی‌که این عمل را انجام دهد مرتکب تخلف «دبل» شده‌است.

قانون رانینگ (تراولینگ)

بازیکنی که توپ را دراختیار دارد می‌تواند یک پای خود را به هر سمتی که می‌خواهد، یک یا چند مرتبه حرکت دهد. درصورتیکه پای دیگرش که آن را پای «پیوت» می‌نامند ثابت باشد. رانینگ حرکتی است که بازیکن صاحب توپ در داخل زمین یک یا دو پای خود را بدون توجه به محدودیت فوق حرکت دهد یا گام‌های او با دریبل‌های بازیکن تناسب نداشته باشد.

خطا های حرکت رانینگ

• دویدن با توپ بدون دریبل بیش از یک گام

• برداشتن گام اضافه در سه گام ، لی آپ و پاور موو ( Power move )

• برداشتن گام ریز در سه گام بطوری که قابل تشخیص نباشد

• کشیده شدن پا روی زمین برای فاصلهٔ بیش از 5 سانتی متر در هر حرکت

• پرش با توپ و برگشت به زمین بدون رها کردن آن . برای مثال بازیکنی که به قصد شوت ، پرش جفت می‌کند اگر به زمین برسد و هنوز توپ را رها نکرده باشد ، رانینگ کرده .

• اگر بازیکن در اوت ، هنگام پرتاب اوت با توپ حرکت کند .

قانون سه ثانیه

زمانی که تیمی کنترل توپ را در زمین حمله موقعی که ساعت در جریان باشد، دراختیار دارد، هیچ یک از نفرات آن تیم نمی‌تواند مدت سه ثانیه در منطقهٔ ذوزنقهٔ حریف یا روی خطوط ذوزنقهٔ حریف بماند .

قانون ۲۴ ثانیه

اگر تیمی مالك توپ شده باشد. باید در عرض 24 ثانیه توپ را وارد حلقه حریف بكند یا به طرف حلقه تیم مقابل شوت بزند در زدن شوت توپ باید حتماً به حلقه بخورد تا 24 ثانیه صفر شود اگر توپ به تخته بخورد 24 ثانیه ادامه می یابد و اگر توپ توسط تیم مقابل اوت شود باز هم 24 ثانیه ادامه می یابد. 24 ثانیه موقعی صفر می شود كه 1- خطا صورت بگیرد 2- بازیكن تیم مقابل با پا توپ را به اوت بیاندازد. اگر دستگاه 24 ثانیه بوق بزند و توپ از دست بازیكن رها شده و در هوا باشد، اگر گل شود گل قبول می باشد. اگر در هوا با دست بازیكنی لمس شود و گل شود گل مردود می باشد .

قانون هشت ثانیه

زمانیکه یک تیم توپ را در زمین خودی تحت کنترل می‌گیرد، باید در عرض ۸ ثانیه توپ را به زمین حمله بفرستد. تخطی از این قانون، تخلف «هشت ثانیه» نامیده می‌شود و داور توپ را در اختیار تیم مقابل قرار خواهد داد.

قانون 5 ثانیه

بطور کلی هیچ یک از بازیکنان تیم نمی‌توانند توپ را بیش از ۵ ثانیه نزد خود نگه دارند.

قانون نیمه (برگشت توپ به زمین دفاعی)

زمانی که یک بازیکن در زمین حریف (زمین حمله) مالکیت توپ را در اختیار می‌گیرد، نباید توپ را به زمین دفاعی (زمین خودی) برگرداند. چه با پاس به یاران خود چه با دریبل کردن خودش آن را به زمین خودی برگرداند. این کار یک تخلف است و توپ دراختیار تیم مقابل قرار خواهد گرفت.

تذکری در این رابطه: درهنگامی که فرد حامل توپ به زمین حریف وارد شد حتی اگر پای او یا توپ زیر دستش وارد زمین خودی شود خطای نیمه (half) صورت گرفته‌است. البته نکته بالا [پای او یا توپ زیر دستش وارد اوت (Out) شود] در مورد وارد شدن توپ به اوت (Out) نیز صدق می‌کند.

انواع خطاها

• در طی بازی بازیکنان حق گرفتن یکدیگر و یا هل دادن، حمله کردن و یا دویدن با توپ را ندارند و نمی‌توانند جلوی بازیکن تیم حریف را با دست، شانه، سر و یا زانو بگیرند. در صورت انجام خطا داور توپ را به تیم حریف داده و بازی از همان نقطه خطا یا بیرون زمین پیگیری می‌شود.

• اگر توپ دست یکی از تیم‌ها باشد و در هنگام حرکت آن را از بالای سر حریف رد کند به شکلی که دستش در زیر توپ قرار گیرد خطا است و داور توپ را به تیم مقابل داده و بازی را از نزدیک ترین نقطه به اوت (Out) شروع می‌کند.

• اگر در هنگام بازی، زمانی که یکی از بازیکنان تیم مقابل در حال پرتاب توپ است دست یکی از بازیکنان به توپ بخورد خطا صورت گرفته است .اگر فرد پرتاب کنندهٔ توپ در موقعیت پرتاب‌های ۲ امتیازی باشد داور ۲ پرتاپ پنالتی را حکم می‌دهد و اگر در موقعیت پرتاپ ۳ امتیازی باشد ۳ پرتاب پنالتی حکم داده می‌شود. البته در این میان باید به یک مورد نیز اشاره کرد که اگر هنگام پرتاب، توپ فردی که روی آن خطا شده وارد حلقه شود، اگر در موقعیت پرتاب دو امتیاز و یا سه امتیاز باشد داور ۱ پرتاب پنالتی را حکم می‌دهد.

• اگر توپ در زمین حریف و در موقعیت ذوزنقه در دست ما باشد وآن را به سوی تخته پرتاب کردیم و توپ به درون حلقه نرود و بدون آنکه به زمین بخورد دوباره به دست ما برسد اگر پرتاب کنیم خطا است وباید از محیط ذوزنقه خارج شویم بعد پرتاب کنیم.

• اگر توپ در دست حریف باشد و آن را به پشت خود ببرد ویکی از هم تیمیمان توپ را درآن حالت از او بگیرد خطا صورت پذیرفته‌است.

نحوه پاس دادن

اگر فاصله ما با هم تیمیمان زیاد بود اول از همه باید توپ را با دو دست از دو سمت راست و چپ بگیریم به طوری که دو شصت انگشتان ما به سمت خود باشد و توپ را به دو سوم خود یا یک سوم هم تیمییمان پرتاب می‌کنیم. طوری که توپ نهایتاً به دست هم تیمیمان برسد. اگر فاصله ما با یار خودی کم بود و حریف در جلوی ما ایستاده بود می‌توانیم توپ را از زیر دست حریف به یارمان بدهیم و اگر حریف به سمت ما هجوم بیاورد می‌توانیم توپ را از یک سمت به پشت خود برده و از سمت دیگر به جلوی خود آورده و به یارمان بدهیم.

انواع پرتاب

نحوه پرتاب شوت

در تمامی پرتاب ها از جهات مختلف ، باید به چند نکته توجه کنیم:

• برای پرتاب شوت توپ را باید به شکل T گرفته شود یعنی دست چپ در کنار توپ ودست راست روی توپ (روی قسمتی که روبروی ماست )قرار داده شود.

• برای پرتاب توپ باید با دست چپ به توپ جهت داده شود و با دست راست پرتاب شود ؛ به طوری که تنها مچ دست خم شود.

• هنگام پرتاب(2 ثانیه قبل از پرتاب توپ به سبد)باید پا ها را مقداری خم کرده و بعد به حالت اولیه در بیاوریم هنگامی که به حالت اولیه درآمد آنگاه پرتاب میکنیم.

• به هنگام پرتاب پاها باید به اندازه عرض شانه باز شود.

پرتاب ۳ گام

اگر در هنگام بازی موقعیت ضد حمله پیش بیاید می‌توانیم از پرتاپ‌های سه گام استفاده کنیم. سه گام به این شکل است که وقتی به نزدیکی حلقه حریف رسیدیم درهمان حالت دویدن می‌توانیم ۳ گام برداریم و توپ را به داخل حلقه بیندازیم. به شکلی که ۲ گام برداریم و گام آخر را می پریم و توپ را در حلقه بیندازیم. برای زیبایی این حرکت می‌توانیم درهنگام گام برداشتن توپ را دور کمر خود بچرخانیم و بعد پرتاب کنیم.

پرتاب به وسیله تخته

• اگر روبروی حلقه بودید می‌توانید با استفاده از مربع روی تخته آن را در درون سبد بیندازید به طوری که آن را دقیقاً به وسط مربع بزنید.

• اگر در دو سمت چپ یا راست حلقه بودید می‌توانید به ظلع بالایی مربع پرتاب کنید.

• اگر زیر حلقه بودید می‌توانید از گوشه‌های مربع استفاده کنید به طوری که مقداری به سمت عقب خم شده (دراین حالت برای بهتر پرتاب کردن می‌توانید فقط یک پای خود را به سمت عقب بیاورید) و اگر به سمت چپ خم شده‌اید باید توپ را به گوشه چپ مربع بزنید و اگر به سمت راست خم شده‌اید توپ را به گوشه راست مربع بزنید.

• در تمامی این موارد سرعت توپ نقش مهمی دارد مسلم است که هر چه فاصله نزدیک تر می‌شود سرعت توپ هم باید کم تر شود.

زاویه پرتاب

در هر پرتاب (به جز پرتاب ۳ گام و ریباند) باید به زاویه توپ توجه داشت. زیرا اگر زاویه پرتاب ما کم باشد توپ در اصطلاح بلاک (Block) می‌شود. بنابراین بهترین زاویه برای پرتاب توپ زاویه ۴۵ درجه‌است.

پرتاب ریباند

اگر تیم ما توپ را به سوی حلقه حریف پرتاب کرد و آن وارد سبد نشد، می‌توانیم با روش ریباند آن را وارد سبد کنیم. روش ریباند اینگونه‌است که در هنگامی که توپ توسط یار ما زده شد و به تخته برخورد کرد و درون سبد قرار نگرفت، ما می‌توانیم هنگامی که توپ در حال برگشتن است پریده و توپ را در همان حال که پایمان روی زمین نیست با دست آرام به تخته زده و آن را درون سبد جای دهیم .

روش امتیاز دهی

امتیاز هر گل (پرتاب موفق در حلقهٔ حریف) با توجه به موقعیت بازیکنی که اقدام به شوت کرده‌است متفاوت است. اگر بازیکن خارج از خط سه امتیازی باشد، گل سه امتیاز و اگر داخل آن باشد دو امتیاز دارد. هر پرتاب آزاد (پنالتی) یک امتیاز دارد. در بسکتبال تساوی وجود ندارد و آن قدر وقت اضافه به بازی داده می‌شود تا یکی از دو تیم برنده شود. زمان استراحت بین وقت‌های اضافه ۱ دقیقه‌است.

داوران بسکتبال

تعداد داوران یک مسابقهٔ بسکتبال ۵ نفر است. از این ۵ نفر دو داور در درون زمین بر جریان بازی نظارت می‌کنند که یکی از آن‌ها سرداور و دیگری داور است . در کنار زمین هم ۳ نفر هر یک وظیفه‌ای خاص را انجام می‌دهند . یک نفر ثبت کنندهٔ امتیازها و خطاها (منشی) یک نفر مسئول ۲۴ ثانیه و هم وقت نگهدار است. خطاهای عمده‌ای که داوران به آن توجه دارند عبارتند از: خطا در حمله، رانینگ، دبل، سه ثانیه، خطاهای برخورد و سد مسیر.

لیگ‌ها و مسابقات

حرفه‌ای ترین لیگ بسکتبال ان‌بی‌ای (NBA) می‌باشد. این لیگ بین تیم‌های باشگاه‌های حرفه‌ای آمریکای شمالی (ایالات متحده آمریکا و کانادا) برگزار می‌شود.

مسابقات لیگ حرفه‌ای ان‌بی‌اِی

این لیگ مسابقات به صورت دو دسته در کنفرانس شرق و غرب برگزار می‌شود که در پایان قهرمان این دو کنفرانس نیز به رقابت با هم می‌روند. علاوه بر این مسابقات، هر ساله مسابقه‌ای تحت عنوان بازی ALL-STARS انجام می‌شود که در آن ستاره‌های کنفرانس شرق و غرب با یک بازی نمایشی به رقابت با هم می‌پردازند. مسابقه ALL-STARS شامل مسابقه slam dunk - شوت ۳ امتیازی و ... می‌باشد که طرفداران بسیار زیادی دارد.

بسکتبال نمایشی آمریکا

در آمریکا گروهی از بسکتبالیست‌ها که اغلب در بسکتبال رسمی آمریکا شهرت چندانی نیز ندارند (به جز تعداد محدودی از آن‌ها) تحت عنوان AND ۱ فعالیت می‌کنند. گروه AND ۱ با انجام بازی‌های نمایشی و بسیار حرفه‌ای و برگزاری مسابقاتی با جذابیت بسیار بالا هواداران بسیار زیادی را به سمت خود جلب کرده‌اند. لازم به ذکر است که در این بازی‌ها برای زیبایی بیشتر بازیT برخی از قوانین رعایت نمی‌شود. این بازی‌ها در قالب خیابانی (street BALL) و سالنی برگزار می‌شود ولی هیچ یک از آنها جنبهٔ رسمی ندارند.

بسکتبال خیابانی

نام بسکتبال خیابانی (street BALL) به آن دسته از بازی‌ها اطلاق می‌شود که در زمین‌های سرباز بازی می‌شود. قوانین آن، قوانین بسکتبال عادی است با تغییرات جزیی‌ای که به نسبت محل بازی متفاوت است. این دسته از بازی‌ها دارای حرکات نمایشی اند و بعضی از قوانین بسکتبال واقع در سالن در آن رعایت نمی‌شود. بازیکنان این بازی‌ها مگر در موارد خاص از لباس هماهنگ با یکدیگر استفاده نمی‌کنند.

قوانین بسکتبال خیابانی (street BALL)

بسکتبال خیابانی تنها در یک نیمه از زمین بازی می‌شود حلقه‌های موجود در این نوع از بازی بسیار محکم و ضخیم است زیرا حرکات نمایشی که در این نوع از بسکتبال صورت می‌گیرد بسیار روی حلقه اثر میگدارد (مثل دانک) واگر حلقه ضعیف باشد شکسته می‌شود. قوانین:

• بازی از پشت یک نیمه توسط یکی از دو تیم صورت می‌پذیرد.

• تعداد هر تیم نباید از ۳ نفر بیشتر باشد (البته چون این قانون رسمی نیست بیش از ۳ نفر نیز ممکن می‌باشد اما چون زمین شلوغ و بازی کردن درآن دشوار می‌شود بهتر است از ۳ نفر در هر تیم استفاده شود)

• اگر تعداد یک تیم ۲ نفر و تعداد تیم مقابل ۳ نفر باشد پرتاب‌های اوت(out) تیمی که ۲ نفر است آزاد است(البته این قانون نیز توافقی است)

• هر تیمی که گل زد خودش از پشت نیمه بازی را را شروع می‌کند یعنی توپ را به تیم مقابل نمی‌دهد.

• اگر یار تیم ما توپ را به حلقه زد و توپ وارد سبد نشد و در موقعیت ذوزنقه به دست ما رسید باید از آن محیط خارج شویم و بعد به سوی حلقه پرتاب کنیم در غیر این صورت خطا صورت پذیرفته‌است.

• دراین نوع بازی خطاهای ۲۴و۳و۸ ثانیه وجود ندارد.

• اگر توپ از نیمه زمین خارج شود اوت(out) است.

• قوانین رانینگ(runnig)ودبل (Double)دراین بازی وجود دارد.

ورزش بسکتبال یک بازی گروهی و هیجان آوری است که در آن بازیکنان باید دارای سرعت عمل و تحرک بسیار باشند . خصوصیاتی چون آمادگی جسمانی ، وقت شناسی ، همکاری ، گذشت ، سرعت و دقت و همچنین ابتکارات و فنونی که ورزشکاران از خود بروز می دهند این بازی را مفرح و شادی آن را لذت بخش می نماید.

تاریخچه ی بسکتبال

جیمز نای اسمیت یک پزشک کانادایی بود که با ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و تابعیت آن کشور را گرفت . در سال ۱۸۹۱ یعنی زمانی که دکتر نای اسمیت در دانشگاه ورزش اسپرینگ فیلد (واقع در ایالت ماساچوست آمریکا) درس می‌داد ، رئیس دانشگاه از او خواست ورزشی ابداع و اختراع کند که دانشجویان بتوانند در فصل زمستان در سالن به آن بپردازند تا آمادگی جسمانی خود را برای پرداختن به مسابقات میدانی فوتبال ،هاکی و بیسبال، در فصل بهار و تابستان حفظ کند .

دکتر نای اسمیت پس از بررسی رشته‌های موجود ورزشی ، دریافت که ورزش جدید باید :

• توپ در آن نقش داشته باشد .

• به صورت گروهی به اجرا در آید .

• اصل رقابت در آن رعایت شود .

• و بر مهارت استوار باشد .

• هیچ گونه خشونتی و برخوردهای سخت بدنی مبتنی نباشد .

حاصل این افکار و اندیشه‌ها ورزشی شد به نام بسکتبال که امروزه پس از سپری شدن نزدیک به یک قرن و اندی از اختراع آن ، از پر طرفدارترین و هیجان انگیزترین رشته‌های ورزش بین المللی است . دکتر نای اسمیت در شروع کار دو سبد که مخصوص حمل میوه بود بر دیوار دو طرف سالن ورزش دانشگاه و در ارتفاعی بلندتر از قد یک انسان قد بلند نصب کرد و به دو گروه از ورزشکاران جوان دانشگاه آموزش داد که توپی را دست به دست بدهند و سعی کنند آن را به درون سبد بیندازند . در این حال ، تیم مقابل باید بکوشد که مانع از انجام این کار شود و توپ را هم از چنگ حریف بربایند و تصاحب کند. نخستین مسابقه‌ای که به این ترتیب و به صورتی تجربی ترتیب یافت میان دو تیم ۹ نفره در کالج اسپرینگ فیلد بود و اولین گل تاریخ بسکتبال را هم یکی از بازیکنان به نام «ویلیام چیلس» به سبد انداخت . بعدها شخصی به نام «فرانک ماهان» با توجه به اینکه در زبان انگلیسی سبد را بسکت (BASKET) و توپ را بال (BALL) می‌گویند ، این ورزش را بسکتبال نامید . دکتر نای اسمیت ، برای آنکه بازی بسکتبال خشن نشود ، مقررات دقیقی برای آن به وجود آورد . بعضی از مقررات اولیه بسکتبال چنین بود :

• بازیکنان حق نداشتند توپ را از دست هم بربایند .

• بازیکنی که توپ را در اختیار داشت ، نباید با آن راه برود یا بدود .

• هل دادن و هر نوع خشونت ممنوع بود .

• فقط بازیکنانی که توپ را در اختیار نداشتند می‌توانستند به هر طرف بدوند و جا بگیرند

• بازیکن توپ به دست باید توپ را به طرف یاران خود پرتاب کند و به آنها برساند .

در آغاز ، ته سبد هم بسته بود و هر بار که توپ به درون سبد می‌افتاد باید کسی به کمک نردبان توپ را از سبد بیرون بیاورد . در سال ۱۸۹۲ شخصی به نام «لئو آلن» سبد بسکتبال را که تا آن روز از ترکه چوب یا الیاف بود و به همین دلیل به زودی پاره و فرسوده می‌شد ، از سیم بافت تا استحکام بیشتری داشته باشد . دیری نگذشت که این ورزش جدید طرفداران زیادی در میان دانشجویان دانشگاه اسپرینگ فیلد و دیگر دانشگاه‌ها یافت .دکتر نای اسمیت هم مقررات و قوانین بسکتبال را کامل تر کرد و نسخه‌هایی از آن را به هر دانشگاه یا باشگاهی که علاقمند بود ارسال داشت . این مقررات در سال ۱۸۹۲ میلادی به صورت کتابچه‌ای برای استفاده عموم منتشر شد . کشور کانادا نخستین کشور خارجی بود که ورزش بسکتبال به آن راه یافت . دیگر کشور‌ها هم بتدریج و در سال‌های بعد پذیرای این ورزش جدید شدند : فرانسه در سال ۱۸۹۳ ، چین و هندوستان در سال ۱۸۹۴ ، انگلستان در سال ۱۸۹۴ ژاپن در سال ۱۹۰۰ و .. . نخستین مسابقه رسمی بسکتبال در سال ۱۸۹۶ بین دو تیم از دو دانشگاه شیکاگو و آیوا برگزار شد . نتیجه این بازی تاریخی ۱۵ بر ۱۲ به سود تیم دانشگاه شیکاگو بود . در سال ۱۹۳۰ دکتر نای اسمیت کتابی درباره خواص بسکتبال تالیف کرد تا نشان دهد که بازی بسکتبال گرچه بسیار پر تحرک است اما حتی برای سالمندان هم خطری ندارد و آسیبی متوجه اعضای حیاتی بدن (قلب و کلیه) نخواهد شد .

قوانین ابتدایی

با گذشت زمان قوانینی برای انجام بازی وضع شد. مثلا تعداد بازیکنان هر تیم ۹ نفر تعیین گردید. سپس به ۷ نفر تقلیل یافت و بالاخره این تعداد به ۵ نفر کاهش یافت و تثبیت شد. هر بازیکن می‌توانست در موقع وقوع خطا به جای کلیه بازیکنان تیم خود پرتاب آزاد را انجام دهد. هر تیم می‌توانست از شروع تا پایان بازی توپ را در زمین خود به طور دلخواه نگهداری نماید. هر بار که توپ گل می‌شد بازی با بین طرفین یا جامپ بالjump ball از وسط زمین ادامه می‌یافت. بازیکنان بلند قد می‌توانستند در نزدیک سبد قرار گیرند و توپ را به آرامی در سبد جای دهند (قانون سه ثانیه وجود نداشت). در آن زمان سعی شد توجه مدیران مدارس و مسئولان سازمان‌های ورزشی را به آموزش بسکتبال جلب نمایند. باوجود این تلاش مداوم و پیگیر، آموزش بسکتبال برای مربیان حالت جنبی داشت و اساساً فعالیت آن‌ها در ورزش‌های رقابت‌آمیز دیگری مانند فوتبال آمریکایی متمرکز بود.

پیشرفت بسکتبال بعد از جنگ جهانی اول

بعد از جنگ جهانی اول بسکتبال تبدیل به ورزشی رقابت‌آمیز و بزرگ شد. با گذشت زمان مربیان بسکتبال وضعیت مناسبی پیدا کردند و فعالیتشان مؤثر واقع شد. بسکتبال شناخته شد و به اروپا گسترش یافت. در سال ۱۹۲۴ نخستین مسابقات جهانی بین تیم‌های بسکتبال فرانسه، ایتالیا، انگلستان و آمریکا در پاریس برگزار گردید و از سال ۱۹۳۲ فدراسیون آماتوری بسکتبال در ژنو با نمایندگی چند کشور تشکیل شد. در مسابقات المپیک ۱۹۳۶ برلین برای نخستین بار ۲۳ کشور در مسابقات رسمی بسکتبال شرکت نمودند و آمریکا قهرمان المپیک گردید.

بسکتبال امروزی

امروزه با این که ورزش بسکتبال یکی از معروفترین و پرطرفدارترین ورزش‌های جهان است و تغییرات زیادی یافته‌است، هنوز اصول اساسی آن مانند زمان دکتر ناسمیت است.

بسکتبال در ایران

دایره المعارف بریتانیکا، سال ورود بسکتبال به کشور ما ایران را ۱۹۰۱ میلادی برابر با ۱۲۸۰ هجری شمسی ذکر کرده‌است. اما آنچه مسلم است، اولین نشانه‌های ورود بسکتبال به ایران در سال‌های ۱۳۱۰ و ۱۳۱۱ دیده شده که آن هم توسط کارکنان سفارتخانه‌های خارجی در ایران بوده‌است. در سال ۱۳۱۴، یک مربی ورزش به نام «فریدون شریف زاده» ورزش بسکتبال را به دانش آموزان دبیرستان البرز (کالج البرز) تهران معرفی و پایه گذاری کرد و کم کم دیگر مربیان ورزش به گسترش و آموزش این ورزش پرداختند. در سال ۱۳۲۴، فدراسیون بسکتبال ایران تشکیل شد و نخستین حضور بسکتبال ایران در میدان‌های بین المللی، در بازی‌های المپیک لندن (۱۹۴۸) بود .

ورزش بسکتبال از جمله ورزشهایی است که تعداد تماشاچی آن روز به روز افزون تر می گردد در نتیجه استاندارد فضاها برای جایگاه تماشاچیان رو به افزایش است . اغلب فدراسیون های بسکتبال های کشور نفر پیشنهاد می نمایند . در بازیهای کشوری حد اقل ظرفیت تماشاچی 1500 صندلی در مسابقات بین المللی و قاره ای حدود 8000 نفر و بیشتر توصیه شده است . بهترین زاویه دید برای تماشاچیان ، مشاهده بازی از طرفین زمین است ، زیرا در دو طرف انتهای زمین ، تخته های بسکتبال مانع از دید کافی می شود . حد اقل فاصله اولین ردیف تماشاچی تا زمین بازی 2 متر می باشد .

• هر قدر بیشتر به اجرای شوت بسکتبال فکر کنید، برای شما سخت تر می شود
• مثل یک گربه باشید که می خواهد پرنده را در هوا شکار کند، به چگونگی پرش فکر نکنید و فقط روی شکار متمرکز باشید
• موقع شوت جفت باید قبل از پرش کاملا توقف کنید
• همیشه یک صدم ثانیه در اوج پرش صبر کنید
• همیشه عقب حلقه را نشانه بگیرید
• افزایش قدرت پا و پرش برای موفقیت در پرتابهای 3 امتیازی امری حیاتی است
• سعی کنید شوت را بعد از یک دریبل انجام دهید مگر در مواقع خاص

در جدول پایین تستی هست که برای تعیین سطح و آمادگی بازیکن در شوت جفت طراحی شده که بازیکن میتواند با اسفاده از این جدول میزان آمادگی خود را در شوت جفت بسنجد.

تست 60 ثانیه	تست 30 ثانیه	معیار امتیازات
بیش از 30 امتیاز=بازیکن فوق العاده حرفه ای	بیش از 15 امتیاز=بازیکن فوق العاده حرفه ای	1 امتیاز=پرتاب پرش یک گام(لی آپ)
25 تا 30 امتیاز=بازیکن فوق ستاره	13 تا 15 امتیاز=بازیکن فوق ستاره	2 امتیاز=خط پرتاب آزاد
17 تا 24 امتیاز=ستاره	9 تا 12 امتیاز=ستاره	2 امتیاز=پرتاب از گوشه ها فاصله ی 4/5 متر
9 تا 16 امتیاز=مبتدی	5 تا 8 امتیاز=مبتدی	3 امتیاز=پشت خط سه امتیازی
0 تا 8 امتیاز=ادامه دادن تمرین	0 تا 4 امتیاز=ادامه دادن تمرین

جدول رقابت از نقاط تعیین شده

نام اصلی:Dwight David Howard

تاریخ تولد:1985 8 دسامبر

محل تولد:آتلانتا.جورجیا:

قد:2.11

وزن:120

تاریخ ورود به ان بی ای:2004

تیم: Orlando Magic _
Los Angeles Lakers

پست:Center

گل:8.231{با میانگین 22 گل در هر بازی}

ریباند:6.189{با میانگین 14 در هر بازی}

بلاک:1.042{با میانگین 3 بلاک در هر بازی}

افتخارات:

مدال طلا المپیک در سال های 2008

2 بار قهرمان دفاع کننده در سال

7 بار در ALL-STAR GAME{تیم منتخب} ( 6بار در تیم کنفرانس شرق و یک بار در تیم کنفرانس غرب)

1 بار برنده Slam Dunk Contest 2008

جامی که دوایت هاوارد در مسابقات اسلم دانک 2008 برنده شد

وی که از سال 2004 که وارد nba شد در تیم اورلاندو بازی میکرد، تا اینکه در فصل 2012 - 2013 به تیم لس انجلس لیکرز منتقل شد

دوایت هاوارد در لباس تیم لس انجلس لیکرز

قسمت دوم

مسئولیت های من به عنوان یک مربی چیست؟

یک مربی مسئولیت انجام کارهای لازم برای حصول اطمینان از اینکه حتی جوان ترین بازیکنان تیم وی در طی یادگیری مهارت های ورزشی، یک تجربه ورزشی لذت بخش و ایمن را داشته باشند، به عهده می گیرد. در صورتی که در این مورد کوچکترین تردیدی دارید، به یاد بیاورید که «تفریح و اصول اساسی» از همه چیز مهمتر هستند.

یک تجربه لذت بخش را فراهم کنید

ورزش باید مفرح باشد. حتی اگر هنوز هیچ کاری انجام نداده اید، اگر تفریح را از ورزش بیرون ببرید، کودکان را از ورزش بیرون خواید برد.

 کودکان به چند دلیل وارد ورزش می شوند (مثلا برای ملاقات و بازی با سایر کودکان، برای رشد فیزیکی و برای فراگیری مهارتها)، اما هدف اصلی آنها این است که تفریح داشته باشند. با وارد کردن شوخی و تنوع در تمرینات برای برآورده شدن این هدف به آنها کمک کنید. همچنین بازی ها را عاری از تهدیدآمیز بودن برگزار کنید و تجارب جدید بازیکنان خود را جشن بگیرید. این شیوه ، میل آنها را برای مشارکت در آینده افزایش خواهد داد، که این باید هدف اصلی در ورزش کودکان باشد. فصل دوم به شما کمک خواهد کرد تا بیاموزید که چگونه باید آرزوی بازیکنان خود را برای تفریح و حفظ پیروزی در آینده برآورده سازید.

یک تجربه آیمن را فراهم کنید

شما مسئول برنامه ریزی و فعالیت های آموزشی هستید، به نحوی که پیشرفت فعالیتها، ریسک را حداقل کند. همچنین شما باید مطمئن شوید که محلی که تیم در آنجا بازی و تمرین می کند و نیز تجهیزاتی که اعضای تیم استفاده میکنند، عاری از خطر باشند. در نهایت، باید خودتان را در مقابل هر گونه عواقب قانونی ، که بر اثر مربیگری متوجه شما می شود، ایمن کنید.

مهارتهای پایه ای بسکتبال را درس بدهید

زمانی که مربی می شوید، شما نقش یک آموزش دهنده را بازی خواهید کرد. باید به بازیکنانتان مهارتها و استراتژی های لازم برای موفقیت در بسکتبال را بیاموزید. این بدان معناست که «باید به مدرسه بروید». همچنین اگر برای تمرینات برنامه ریزی میکنید ممکن است احساس کنید کهه بهتر است مهارتها و استراتژی هایی را که می دانید، بیاموزید.

چه کسی می تواند کمک کند؟

مربیان با تجربه در گروه به طور ویژه، منبع خوبی برای اطلاعات هستند. همچنین می توانید با تماشای مربی های دبیرستان ها، در زمان تمرین و بازی، چیز زیادی بیاموزید. حتی می توانید از برخی از مربیانی که برای انها احترام بیشتری قائل هستید، بخواهید که در برخی تمرینات به شما کمک کنند. توصیه ها و نتیجه گیری های آنها می تواند در فصل اول مربیگری شما بسیار گرانبها باشد. شما میتوانید برای دستیابی به کمک بیشتر در دوره های فشرده آموزش بسکتبال شرکت کنید. کتابها را مطالعه کنید و فیلم آموزشی ببینید. مربیگری بسکتبال، یک تجربه با ارزش است. و به محض اینکه بخواهید بازیکنانتان بسکتبال را بیاموزند و تمرین کنند تا بهترین باشند، آنها می توانند همه انچه را که شما می دانید و می توانید انجام دهید، بیاموزند. شما می توانید بهترین مربی در حد توان خود باشید.

ماده 6. کاپیتان: وظایف و اختیارات

6 _ 1) کاپیتان بازیکنی است که توسط مربی تعیین می شود تا نماینده تیم او در داخل زمین باشد. او می تواند با رفتاری مؤدبانه، در طول بازی برای اخذ اطلاعات با داوران ارتباط برقرار کند؛ با این حال، این عمل باید تنها زمانی که توپ مرده و ساعت بازی متوقف است، انجام شود.

6 _ 2) کاپیتان تیمی که در پایان به نتیجه بازی معترض است، باید در پایان بازی سرداور را مطلع کند و برگه امتیازات را در قسمت علامت گذاری شده «امضای کاپیتان تیم معترض» امضا کند.

ماده 7. مربیان، وظایف و اختیارات

7 _ 1) هر مربی یا نماینده وی حداقل 20 دقیقه قبل از زمان اعلام شده برای شروع بازی، باید فهرست اسامی  بازیکنان واجد شرایط بازی کردن و شماره های آنان، کاپیتان، مربی و کمک مربی را به منشی تحویل دهد. همه بازیکنانی که نامشان در فهرست آمده حق بازی دارند، حتی اگر بعد از شروع بازی وارد سالن شوند.

7 _ 2) حداقل 10 دقیقه قبل از شروع بازی، هر دو مربی با امضای برگه امتیازات موافقت خود را با اسامی و شماره بازیکنان و نام مربیان، تأیید کنند. در همان لحظه باید پنج بازیکن شروع کننده را مشخص کند.

7 _ 3) مربیان و کمک مربیان (همچنین ذخیره ها، بازیکنان محروم و همراه تیم ها) تنها کسانی هستند که اجازه دارند در قسمت نیمکت نشینان حضور داشته باشند، مگر اینکه چیز دیگری در این قوانین آمده باشد.

7 _ 4) مربی و کمک مربی می توانند در طول بازی برای دریافت اطلاعات آماری به میز منشی مراجعه کنند، البته فقط در زمانی که توپ مرده است و ساعت بازی متوقف است.

7 _ 5) فقط مربی حق دارد در طول بازی بایستد. وی می تواند در طول بازی بازیکنان تیمش را به طور شفاهی راهنمایی کند، به شرط آنکه از محوطه نیمکت خارج نشود. بقیه بازیکنان ذخیره باید در طول زمان بازی روی نیمکت بنشینند و حق این را ندارند از روی صندلی بلند شوند و فقط زمانی که قصد تعویض دارند و میخواهند وارد بازی شوند از روی صندلی بلند شوند.

7 _ 6) اگر تیم دارای کمک مربی است، نام او باید قبل از شروع بازی در برگه امتیازات ثبت شود (امضا او لازم نیست). او تمامی وظایف و اختیارات مربی را در صورتی که مربی به هر دلیل قادر به ادامه بازی نباشد، بر عهده خواهد گرفت.

7 _ 7) زمانی که کاپیتان تیم زمین بازی را ترک می کند، مربی باید شماره بازیکنی را که نقش کاپیتان را در زمین به عهده می گیرد به یکی از داوران اطلاع دهد.

7 _ 8) اگر مربی حضور نداشته باشد یا نتواند به بازی ادامه دهد و یا کمک مربی هم که نامش در برگه امتیازات ثبت شده حضور نداشته باشد (یا بعدا نتواند به بازی ادامه دهد)، کاپیتان باید نقش مربی را بر عهده گیرد. اگر کاپیتان، زمین بازی را ترک کند، می تواند نقش مربی را بر عهده گیرد. اگر او دیسکالیفه شود، یا به دلیل آسیب دیدگی نتواند به عنوان مربی عمل کند، جانشین وی به عنوان کاپیتان می تواند جای او را به عنوان مربی بگیرد.

7 _ 9) در تمامی مواردی که قانون نتواند پرتاب کننده پرتاب آزاد را مشخص کند، مربی باید بازیکن پرتاب کننده را تعیین کند.

5 – 3) اگر بازیکن آسیب دیده سریعا (تقریبا 15 ثانیه) نتواند به بازی ادامه دهد، یا روی او درمانی صورت گیرد، باید بازیکن دیگری جایگزین او شود و با آن تیم با کمتر از پنج بازیکن به بازی ادامه دهد.

5 _ 4) مربیان، کمک مربیان، بازیکنان ذخیره، بازیکنان محروم و همراهان تیم می توانند با اجازه داور برای کمک به بازیکن مصدوم (قبل از تعویض)، وارد زمین شوند.

5 _ 5) اگر به تشخیص پزشک بازیکن آسیب دیده نیاز به کمک پزشکی فوری داشته باشد، می تواند بدون اجازه داور وارد زمین شود.

5 _ 6) در طول بازی، هر بازیکن که دارای خونریزی یا زخم باز باشد باید تعویض شود. این بازیکن آسیب دیده فقط زمانی می تواند برگردد کهخونریزی اش متوقف شده باشد یا ناحیه دارای خونریزی یا زخم باز به طور کامل و ایمن، با باند پوشانده شده باشد.

اگر بازیکن آسیب دیده یا هر بازیکن که دارای خونریزی یا زخم باز است، در طول زمان استراحت گرفته شده به وسیله هر یک از تیم ها و قبل از اعلام تعویض توسط منشی، سلامتی خود را به دست آورد، می تواند به بازی ادامه دهد.

5 _ 7) بازیکنانی که به عنوان بازیکنان شروع کننده (بازیکن اصلی) توسط مربی تعیین شده اند، می توانند در صورت آسیب دیدگی تعویض شوند. در این مورد، تیم حریف در صورت تمایل می تواند به همان تعداد، بازیکن اصلی خود را تعویض کند.

بسكتبال در ایران در سالهای 1310 به بعد بطور غیررسمی فعالیتش در بعضی از مدارس دنبال شد تا اینكه در سال 1314 این ورزش بطور رسمی بوسیله آقای فریدون شریف زاده معرفی شد و بطور سریع در كلیه استانهای كشور از طریق مدارس مدارس اشاعه پیدا كرد.

کریم عبدالجبار بسکتبالیست مشهور تیمهای میلواکی باکس و لس انجلس لیکرز است که هم اکنون از بسکتبال خدا حافظی کرده و در پلیس امنیتی آمریکا استخدام شده‌است.

شرح حال

فردیناند لوییس آلسیندور جی.آر (Ferdinand Lewis Alcindor,Jr)در 16 آوریل سال 1947 در منهتن نیویورك چشم به جهان گشود . وی پس از پذیرفتن دین اسلام در سال 1971 همانند مشت زن معروف محمد علی كلی نام خود را به كریم عبدالجبار(Kareem Abdul-Jabbar) تغییر داد.

آلسیندور در سالهای 1965 تا 1969 در تیم بسكتبال دانشگاه UCLA كه فارغ التحصیل دانشكده ی آن نیز بود با شماره 5 در پست میانی بازی می كرد.

در دوران بازیگری حرفه ای او 38.387 امتیاز به نامش ثبت گردیده كه تا به حال كسی در NBA به ركورد بی نظیر او دست نیافته است. 6 بار به عنوان بهترین بسكتبالیست NBA شناخته شده است و بعد از سپری كردن 20 فصل در سال 1989 از دنیای حرفه ای بسكتبال خداحافظی كرد،سپس به عنوان تمرین دهنده و نویسنده در دنیای بسكتبال و بازیگری در خارج از دنیای بسكتبال مشغول گشت.

او پیشنهاد یك میلیون دلاری بازی در Harlem Globetrotters (جهانگردهای هارلم نیویورك) رد كرد و در سال 1969 به تیم Milwaukee Bucks (گوزن های نر میلواكی) پیوست.در همان سال اول در مسابقات موفق ظاهر شد و در گرفتن امتیاز و ریباند به عنوان مرد دوم ان.بی.ای و بازیكنی جویای نام و مقام مطرح گشت. آلسیندور یا همان عبدالجبار بالاخره به اولین جایزه معتبر خویش دست یافت و در فصل 71-1970 به عنوان بهترین بازیكن فصل جایزه ی MVP را به خود اختصاص داد، درست یك روز پس از قهرمانی شان در یكم ماه می 1971 او نامش را در پیراهن ورزشی اش به كریم عبدالجبار تغییر داد.

در سال 1975 به Los Angeles Lakers (دریاچه پیماهای لس آنجلس) ملحق شد و در سال 1979 به همراه Magic Johnson به NBA تسلط پیدا كردندو بعد از 6 قهرمانی از این دنیای توپ،سبد و آسمان خراش ها خداحافظی كرد.

یكی دیگر از افتخارت وی بازی در فیلم سینمایی بازی مرگ (Game of Death) و همبازی شدن با استاد بروس لی (Bruce Lee) می باشد، كه حتی از وی فنون رزمی را هم تعلیم دیده بود.

کریم عبدالجبار رو در روی بروسلی در فیلم سینمایی بازی مرگ

او در طول 20 سال بازی حرفه ای اش در1560 بازی (در تاریخ NBAدومین تعداد بازی است) 17,440 ریباند و 3,189 بلاك و 38,387 پوان را در كارنامه ی ورزشی اش ثبت كرده است،شماره ی پیراهن اش 33 بود و 1160 بار توپ دزدی كرده است. در نهایت 19 بار به تیم ستارگان NBA انتخاب شده كه 17 بار هم برای این تیم به میدان رفته است.